First and foremost: stel dat je écht een schipbreukeling bent die na uren dobberen in open water tussen haaien, inktvissen en Portugese Oorlogschepen (wikipedialink) aanspoelt op een onbewoond eiland waar enkel één koe op staat. Ze doden (hoe je dat zou doen in het midden gelaten) en opeten zou slechts uitstel van executie zijn. Aangezien je geen koelkast hebt, zou je slechts één of twee dagen, afhankelijk van het klimaat op je eiland, van het vlees kunnen eten. Daarna zou je alsnog een trage, hongerige doodstrijd ondergaan.
Dat gezegd zijnde: deze hypothese opgooien in een discussie met iemand die veganistisch of vegetarisch leeft is uiterst irrelevant. Veganisten maken hun keuzes niet op basis van absoluut theoretische en onmogelijke situaties, maar op basis van feiten die de harde realiteit zijn. De norm is dat dieren in onze maatschappij als minderwaardig worden gezien, waaruit volgt dat we ze uitbuiten en tot koopwaar maken. Dit leidt tot het lijden en sterven van onnoemelijk veel dieren. Wij willen dat dit stopt, en passen daarom onze levenswijze aan. En als er ooit een situatie komt waarin we moeten kiezen dus sterven of een dierlijk product eten, zal de keuze hoogstwaarschijnlijk voor ons ook niet moeilijk zijn. Maar gelukkig bevinden de meesten van ons zich niet elke dag in zo’n situatie.
